Politici slaan zichzelf in de boeien
Soms lijkt het of onze regering niets te zeggen heeft. Hoe groter het probleem, des te harder roepen ministers dat zij er niet over gaan. Meestal verwijzen zij naar een collega, maar die doet vervolgens hetzelfde. Soms verwijzen ministers naar gemeenten, waar raadsleden te horen krijgen dat de minister er over gaat. Vaak verschuilen ministers zich achter Europa, maar dezelfde Europese richtlijnen worden in andere landen heel anders uitgewerkt.
De Tweede Kamer moet zich niet voor de gek laten houden. Voor een debat over topinkomens heb ik het halve kabinet uitgenodigd. En dat werkte, duiken voor de eigen verantwoordelijkheid was niet meer mogelijk. Maar steeds vaker merk ik dat het geen smoesjes zijn. Dat ministers écht minder te zeggen hebben. Over dingen die mensen het meeste raken. Huisvesting, onderwijs, zorg. Energie, veiligheid, openbaar vervoer.
Je merkt het in de debatten. Woningbouwverenigingen zijn ooit opgericht om huizen te onderhouden, nu moeten politici de corporaties smeken om geld te investeren. We spreken nauwelijks over hoe we onze ouderen verzorgen, maar vooral hoe we voorkomen dat instellingen failliet gaan. We debatteren niet over goed onderwijs voor onze kinderen, maar over de vraag of leraren uren moeten schrijven.
Energiebedrijven waren ooit van gemeenten, waarbij mensen hun lokale bestuurders konden aanspreken. Nu zijn die energiebedrijven gefuseerd en verkocht, aan Duitse en Zweedse overheidsbedrijven. Een deel van het openbaar vervoer is in handen van een Frans staatsbedrijf, gedupeerde reizigers kunnen zich het beste melden bij president Sarkozy. Het duurt niet lang meer voordat er meer particuliere beveiligers zijn dan reguliere agenten en bedrijven verantwoordelijk worden voor het toezicht op de openbare ruimte.
Politici hebben zichzelf in de boeien geslagen, maar hebben ook de sleutel in handen. Mensen spreken ons aan op onze publieke voorzieningen. Zullen we dan ook maar weer de verantwoordelijkheid op ons nemen?
Ronald van Raak is Tweede Kamerlid voor de SP
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Beste Ronald
Waarom steun je als SP het zelfleveringsmodel niet?
Daarmee kan de consument zelf voorzien in zijn duurzame energie. Die consument is dan weer aan de macht en benut de energiebedrijven slechts als dienstverlener.
Maar jullie in de tweede kamer moeten dan dat zelfleveringsmodel mogelijk maken. EZ wil dat niet, omdat ze de oude energiebedrijven geen concurrentie aan wil doen.
Zelf zullen jullie als SP windparken op het land moeten accepteren, anders zadel je de consument en jullie achterban op met onnodig hoge tarieven. Jullie kiezen als SP impliciet voor wind op Zee, en dat is een factor 2 duurder dan windstroom uit van een windpark op het land, en een factor 5 duurder dan van een windpark in de eigen regio. Zo'n prijsvoordeel blokkeren jullie voor de eigen achterban. Dat is dom.
-
Beste Ronald van Raak,
ik schrok even toen ik je column zat te lezen.
Ik bedoel, een Tweede Kamerlid dat doorheeft wat er aan de hand is in Nederland?
Geen verwijt aan Jan Marijnissen hoor, maar die heb ik dit soort dingen nooit mogen horen zeggen, helaas.
Steeds meer mensen worden wakker en zien waar de wereldelite mee bezig is, hun "Endgame": één wereldregering, massale reductie van de wereldbevolking en henzelf als een soort "The Sims"-spelers aan de top.
