Begrippen links en rechts op de politieke mestvaalt
Nog geen 25 jaar geleden was het politieke landschap in ‘links- rechts’ termen redelijk overzichtelijk. Gemeten aan de hand van criteria zoals opvattingen over omvang staatsschuld en overheidstekort, mate van eigen verantwoordelijkheid in de sociale zekerheid en de mate van gewenste overheidsinterventie in het maatschappelijk leven waren de politieke partijen keurig op een horizontale as te plaatsen.
Dat waren ook de dominante thema’s in het politieke debat. In die achter ons liggende periode werden ook aanzienlijke macro-economische voordelen van europeanisering en globalisering geïncasseerd. Gaandeweg werd echter ook de andere kant van die medaille zichtbaarder: merkbare micro- narigheid in de directe leefomgeving van mensen, niet in de laatste plaats in de oudere stadswijken met veel te veel goedkope sociale huurwoningen. Wijken, die in korte tijd ‘van kleur verschoten’ en van sociale samenstelling veranderden.
Met deze nieuwe sociale kwestie is door een aantal politieke partijen jarenlang niets gedaan: ‘multi- culti’ was in en op politieke agendering rustte een taboe.
Dat was de belangrijkste oorzaak van de politieke aardverschuivingen gedurende de afgelopen jaren en de afkalvende electorale positie van een aantal traditionele gevestigde partijen.
Het is ook die meer culturele component die het politieke landschap ingrijpend heeft gewijzigd. Daarbij gaat het om criteria zoals: de mate van interne nationale gerichtheid, het meer of minder willen beschermen van de eigen culturele en religieuze waarden c.q. het in meer of mindere mate willen tegengaan van invloeden van buitenaf en de mate waarin individuele sociaal- economische zekerheid wordt geboden.
Daarom volstaat anno 2009 de oude politieke ‘links – rechts’- as niet meer en moet als het ware een verticale as worden toegevoegd om de plaatsbepaling van politieke partijen in kaart te kunnen brengen. De oude begrippen ‘links’ en ‘rechts’ kunnen op de politieke mestvaalt worden gedumpt.
Als gevolg van de crisis op de financiële markten en de daaruit voortvloeiende financieel economische recessie werden politieke partijen in 2009 in grotere mate gedwongen kleur te bekennen op de horizontale as. De discussie over het al dan niet verhogen van de AOW- leeftijd was daarvan dit jaar het meest prominente voorbeeld. In het kader van de meest ingrijpende (financiële) ombuigingsoperatie van de overheid in de naoorlogse politieke geschiedenis zullen in 2010 talloze andere voorbeelden volgen. Scherpe politieke keuzes zijn onontkoombaar.
De AOW discussie resulteerde in de opmerkelijke politieke plaatsbepaling van PVV samen met SP op dezelfde plek op de horizontale politieke as en daarmee in hetzelfde politieke kwadrant.
Mijn voorspelling voor 2010 is dat, natuurlijk afgezien van politieke verschillen op onderdelen, SP en PVV steeds vaker in datzelfde politieke kwadrant terechtkomen. Het kwadrant waar in sociaal- economisch opzicht veel hetzelfde moet blijven, waar verworven rechten centraal staan, de blik uitsluitend naar binnen is gericht en de overheid op vele terreinen zal moeten interveniëren. Bij beide partijen is het ‘hoge lonen, lage prijzen’- gehalte hoog.
Johan Remkes is Tweede Kamerlid voor de VVD
Doorsturen |
Print/pdf |
-
Helemaal niet heer Remkes: rechts is vechten om de ellende buiten de deur te houden en links is laf en naief de ellende accepteren ; ja ellende want de verhouding overlast : verrijking = 3 : 1 ( nog positief-alochtoon gedacht)
-
RECHTS TOT 1960
Het kapitalistisch-militai r-godsdienstig complex: uitbuitend, autoritair, conservatief, productiemiddelen beheersend.
LINKS TOT 1960
Opkomend voor burgerrechten, burgelijke vrijheden, lotsverbetering van burgers, productiemiddelen meer ten goede laten komen aan de arbeiders, elders revoluties die leiden tot linkse dictaturen.
RECHTS 1960-1980
Zich afzetten tegen opkomend LINKS zoals Hans Wiegel tegen Joop den Uyl, maar ook water in de wijn doen (democratisering). Boer Koekoek is een vroege profeet tegen massa-immigratie.
LINKS 1960-1980
Wordt identiek aan "progressief": strijdt voor ontwikkelingsvrijheid in de persoonlijke levenssfeer (abortus, sex, emancipatie) en collectief (medezeggenschap, maatschappelijk-cultur ele taboe's doorbreken) en komt op voor tal van materiële verbeteringen bij "zwakkere schouders".
Tevens ommezwaai van het LINKS der klassieke socialisten (verbetering burgerlijke omstandigheden) naar een anti-burgelijk gezind links, d.w.z. een links dat alle "vastgeroeste" burgerlijke waarden ter discussie stelt en provoceert (anti-arbeidsethos, anti-materialistisch, maagdenhuisbezetting, happenings, hippies, blowen, vrije sex).
LINKS 1980-HEDEN
1. Basisstrijders van voormalig LINKS worden beleidsmakers (wetgeving voor homorechten, vrouwenemancipatie, milieubescherming) en vormen een nieuw establishment met op hun beurt een regentenmentaliteit maar ook socialer dan voor WOII of tijdens de 'wederopbouw' tot 1960.
2. Een afwijkende vorm van LINKS ontstaat ten aanzien van de immigratie. Een politieke blinde vlek handicapt links om de toevloed van niet-westerse allochtonen tegen de wil van de meerderheid in, te huisvesten temidden van met name de "zwakke schouders" die aanvankelijk juist de beschermelingen waren van LINKS. De zwijgende meerderheid is lange tijd bang zich hiertegen uit te spreken doordat links een krachtige scheldcampagne in stand houdt ("racisme", "discriminatie" enz.)
Zo is links bezig zelf een volksvijand te worden.
RECHTS 1980-HEDEN
Qua multiculturalisme moet nu niet LINKS maar RECHTS opkomen voor het eigen 'gewone volk'. LINKS gaat blindelings door met zowel opkomen voor procenten bij lage lonen en voor het milieu, maar paradoxaal genoeg ook voor massa-immigratie. Er ontstaat een speciale variant van RECHTS die steeds krachtiger ingaat tegen deze stroom (Janmaat, Bolkestein, Fortuyn, Wilders) en grote steun ondervindt maar tevens klassieke rechtse trekken behoudt, b.v. weinig hart voor de natuur en veel voor winst of automobilisme. De tegenstelling dat RECHTS strenger, en LINKS zgn. 'socialer' met geld omgaat blijft bij het traditionele RECHTS wel bestaan (AOW-leeftijd, uitkeringen zoals WW, subsidies). Rechts is ook nog altijd militairistischer (nieuw wapentuig zoals de peperdure JSF) en christelijker (euthanasie en stamcelonderzoek tegenwerken). Dit geldt echter steeds minder voor het nieuwe RECHTS dat in alsmaar scherper tegenstelling komt te staan tot "multicultureel LINKS". Deze veel socialer vorm van RECHTS ligt zwaar onder vuur van klassiek LINKS, dat niet veel meer aandraagt dan deze vorm van RECHTS "extreem" of "staatsgevaarlijk" te noemen teneinde dit nieuwe RECHTS in de sfeer te trekken van fascisme en mensenrechtenschennis. In wezen is dit LINKS nu 'conservatief' en het nieuwe RECHTS is 'progressief', en moet zelfs voor de rechter zijn meningsvrijheid verdedigen, zoals in oude tijden LINKS heeft gestreden tegen autoritair RECHTS.
Generaal P.Pardon
-
In november 2008 heb ik mijn lidmaatschap van de VVD opgezegd omdat er vanuit die hoek geen enkele, maar dan ook geen enkele reactie werd gegeven op de toen nog kersverse crisis op de financiele markten. Sterker nog, mijn voormalige partijgenoten de heren Nijpels, Zalm, de Grave en Linschoten bleken achteraf behoorlijk smerige handen te hebben gemaakt door hun betrokkenheid bij de DSB, van wie iedereen in dit land al jarenlang wist dat deze bank niet klopte. Binnen de VVD stikt het van de financiele en verzekeringsadviseurs die ons jarenlang hebben lopen belazeren mensen! Als de vos de passie preekt ......!
